Piotruś Pan?

na motywach powieści Jamesa Matthew Barriego

Wendy ma 12 lat i poważne wątpliwości. Od jakiegoś czasu jej rodzice zachowują się dziwnie. Dziewczynka podejrzewa, że coś przed nią ukrywają. Poza tym wymagania względem niej rosną, jakby z dnia na dzień miała dorosnąć. Musi zajmować się siostrą i domem, bo mama jest „trochę nieobecna”, a tata „zwyczajnie zalatany”. Nie mogąc się odnaleźć w nowej sytuacji Wendy ucieka w świat bajek. Przebrana w czapkę Piotrusia Pana razem ze swoją niesłyszącą siostrą Tammy wyruszają do Nibylandii na spotkanie z Zagubionymi Chłopcami, plemieniem Indian i bandą piratów, na których czele stoi Kapitan Rak, któremu żadna mama nigdy nie porządkowała myśli. W wyśnionej przez Wendy krainie pojawiają się mama i tata, a nawet ich pies Nana, który wcale nie jest krokodylem. Wendy przejdzie wiele prób, pokonując własny strach i ucząc się wyrażać swoje emocje. Dla rodziców będzie to lekcja szczerości. Ale na szczęście wszystko skończy się dobrze, bo jak zapewnia Nana, która tylko czasem traktuje dzieci jak szczenięta: „Żeby wszystko uporządkować najpierw trzeba zrobić bałagan”.

Wendy tworzyć będzie Nibylandię na oczach widzów z codziennych przedmiotów. Jak w dziecięcych zabawach wzór na dywanie stanie się rwącą rzeką lawy, łóżko okrętem a poduszki chmurami, po których skakać będą bohaterowie. Kolejne postaci pojawiające się w śnie bohaterki będą wykrzywionym obrazem jej najbliższych — zniekształconym przez złość i tęsknotę za dawnym życiem. Na szczęście jak w każdym śnie, kiedy nadejdzie świt wszystko wróci na swoje miejsce. I być może następnego dnia coś zmieni się w relacjach Wendy i jej rodziny.

Uważamy, że teatr może być narzędziem zmiany i ważnym uczestnikiem rozwoju dziecka. Wciąż wielu rodziców, gdy słyszy pytania dotyczące spraw ostatecznych unika odpowiedzi. Wspólne wyjście na spektakl, poznanie naszych bohaterów i ich historii może w sposób lekki i mądry podpowiedzieć obu stronom — jak zacząć. „Piotruś Pan?” ma za zadanie wzmocnić wśród dzieci poczucie własnej wartości, oddać im głos i uczynić partnerem w relacji z dorosłymi. Wierzymy, że teatr dziecięcy może być czymś więcej niż zabawą, choć o niej również nie zapominamy. Dla nas teatr nie jest celem, a drogą — wymianą energii, poglądów i emocji. Spektakl dedykujemy nie tylko dzieciom, ale również dorosłym — rodzicom i nauczycielom — chcemy ośmielić obie strony. Stworzyć przestrzeń do zadawania pytań i dać narzędzie — spektakl, który może być trampoliną do rozmowy. Na widowni spotkają się dzieci słyszące i głuche. To również ważny aspekt tego projektu, jednak nie chcemy tworzyć teatru dla głuchych, którego głównym problemem jest fakt bycia głuchym. Wręcz przeciwnie — zależy nam na opowiadaniu naszych wspólnych historii, dotyczących uniwersalnych problemów.

reżyseria: zespołowa

dramaturgia: Grzegorz Grecas, Malwina Rusów

scenografia: Alex Aleksiejczuk

ruch sceniczny: Madi Rostkowska

obsada: Wiktoria Czubaszek, Joanna Gonschorek (gościnnie), Maciej Rabski, Malwina Rusów, Olga Żmuda

plakat: Ziemowit Fincek

kierownik produkcji: Piotr „Melchior” Torchała

premiera: 21. XII 2016 roku, Sala Czarna Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, Filia we Wrocławiu

czas trwania spektaklu: 75 minut

SPEKTAKL DLA WIDZÓW OD LAT 7 DO 107

SPEKTAKL GRANY W JĘZYKU POLSKIM I POLSKIM JĘZYKU MIGOWYM

Projekt dofinansowany w ramach „Programu podyplomowej samoformacji aktorskiej” realizowanej przez Instytut Grotowskiego we współpracy z Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie Filią we Wrocławiu i przy udziale instytucji partnerskich, m.in. wrocławskich teatrów i ośrodków kultury. Celem programu jest rozwijanie potencjału młodych artystów kończących szkołę teatralną oraz pomoc w znalezieniu pracy – przede wszystkim przez samodzielne kreowanie miejsc pracy ze szczególnym uwzględnieniem możliwości tworzenia własnych grup artystycznych oraz prowadzenia działań teatralnych w różnych przestrzeniach aktywności społecznych i edukacyjnych.

http://www.pwst.wroc.pl/
http://grotowski-institute.art.pl/
http://pzg.wroc.pl/

ZDJĘCIA

Rafał Ogrodowczyk

NAGRODY

MEDIA